Nieuwe buren

vrijdag 28 oktober 2011

Nieuwe buren. Deze woorden zullen bij u verschillende associaties oproepen. Denkt u aan de mensen die naast u kwamen wonen? Of aan het spannende boek van Saskia Noort? Wordt u blij van deze woorden of juist verdrietig? Dat zal ongetwijfeld liggen aan het feit of u een goede band had met uw oude buren of niet en of de nieuwe mensen leuk zijn. Of doordat u het een goed boek vond of juist slecht. In ieder geval werd ik de afgelopen tijd geconfronteerd met verschillende gevallen van nieuwe buren.

Het begon ermee dat het huis van onze buren onlangs werd verkocht. Mijn partner en ik zullen dus letterlijk nieuwe buren krijgen. Het is positief dat, in deze voor de huizenmarkt moeilijke tijden, toch nog huizen verkocht worden. Nu is het afwachten wat voor mensen het zijn. Zodra ze er zitten, zal ik ze in ieder geval een bloemetje gaan brengen om ze welkom te heten in Westland.

Verder was daar het hele geval rondom Woudtzicht 21 te De Lier. Een bedrijfswoning aan de Sprongenloet (wie verzint al die straatnamen toch?) in Honselersdijk zou worden gesloopt en als burgerwoning teruggebouwd worden aan Woudtzicht, samen met een bedrijf. Nieuwe buren dus voor de aldaar wonende heer Van Gentevoort, die daarmee wel plannen voor toekomstige uitbreiding van zijn tuinbouwbedrijf in duigen zag vallen. Het college had al besloten dit plan uit te voeren. Maar een nieuwe burgerwoning op een plaats waar het een eventuele herstructurering in de weg zou staan, dat is een vreemd besluit.

Een extra raadsvergadering werd ingelast. De heer Van Gentevoort kwam inspreken en elke fractie deed zijn zegje. Het werd pijnlijk duidelijk dat het besluit van het college onjuist was! De regels waren niet goed toegepast en de argumentatie rammelde. Toch bleek tijdens de raadsvergadering dat enige nuance op zijn plek was. Een eerste aanzet voor dit besluit bleek al in 2009 te zijn genomen en uitbreiding bleek voor de heer Van Gentevoort wellicht niet zo vanzelfsprekend. Een pijnlijke familiekwestie kwam daarmee aan het licht. Iets met oude buren dus. Maar inmiddels is alles opgelost en heeft het college het besluit ingetrokken. Hiermee werd gelijk duidelijk hoe belangrijk de controlerende functie van de gemeenteraad is. En ook dat het kan helpen als u bij een probleem de raadsleden vertelt wat er aan de hand is. Wij zijn daar voor.

Ook in de gemeenteraad zelf kreeg ik nieuwe buren. Zat ik eerst nog gezellig "ingeklemd" tussen het CDA en Westland Verstandig, nu heet mijn buurman Leo. Of eigenlijk Leo en Leo. Dat deed mij gelijk denken aan Buurman en Buurman. Wie niet weet wie dat zijn, die moet maar even op Youtube kijken. Het is een Tsjechische poppenanimatieserie over twee grappige klussende buurmannen. Al klussende worden de problemen steeds groter, maar uiteindelijk wordt toch een oplossing bedacht. Dan roepen ze blij: A je to! (Tsjechisch voor "En dat is het!"). Hoe het mijn nieuwe buurmannen afgaat weten we nog niet. Ik wens ze in ieder geval veel succes.

Zelfs mijn paard Aventurijn kreeg een nieuwe buurman: een stoere Fries met van die wapperende zwarte manen. Ze snuffelen nu ter kennismaking door de spijlen die hun stallen scheiden.

Nieuwe buren. In alle soorten en maten. Soms leuk, soms niet. Soms enkel maar verwachtingsvol. Naar wat er komen zal. Ik zal er in ieder geval voor zorgen dat ik een fijne buur ben.

Tamara van Riet

fractievoorzitter D66 Westland

tamara@d66westland.nl

Dit artikel verscheen eerder in de Bazuin van oktober.